yòng míng fā bù mèi yǒu huái èr rén wéi yùn jì lǐ bǐng yí dé sǒu
用明发不寐有怀二人为韵寄李秉彝德叟

táo lǐ chūn chéng jìng, běn zì bù qī rén.
桃李春成径，本自不期人。
lì xià liǎng hán shì, dān piáo néng yuè qīn.
历下两寒士，箪瓢能悦亲。
chǐ méng fá guó wèn, kěn wò fù chē chén.
耻蒙伐国问，肯卧覆车尘。
zi jì dé cǐ yǒu, cóng zhī qiú rì xīn.
子既得此友，从之求日新。

展开