lǚ sù huái yáng tíng kǒu hào yī zuò sòng zhī wèn shī
旅宿淮阳亭口号（一作宋之问诗）

rì mù huāng tíng shàng, yōu yōu lǚ sī duō.
日暮荒亭上，悠悠旅思多。
gù xiāng lín guì shuǐ, jīn yè miǎo xīng hé.
故乡临桂水，今夜渺星河。
àn cǎo shuāng huá fà, kōng tíng yàn yǐng guò.
暗草霜华发，空亭雁影过。
xìng lái shuí yǔ wù, láo zhě zì wèi gē.
兴来谁与晤，劳者自为歌。

展开