shuāng tiān xiǎo jiǎo lóu xià méi yī zhū, jīng dōng wú yī huā chūn bàn hū kāi, yī è shāo tóu chū wàn hóng zhōng yīn fù zhī
霜天晓角（楼下梅一株，经冬无一花·春半忽开，一萼梢头出万红中因赋之）

jīng nián jì mò.
经年寂寞。
yǐ fù huā qián yuē.
已负花前约。
hū xiàng hóng méi cè pàn, kāi diǎn xuě yǒu rén jué.
忽向红梅侧畔，开点雪、有人觉。
bù kāi hé sì mò.
不开何似莫。
bǎi shāo cái yī è.
百梢才一萼。
què wèn shòu yáng gōng é, liǎng sān ruǐ zěn néng zhe.
却问寿阳宫额，两三蕊、怎能著。

展开