shí èr yuè èr shí qī rì lì chūn yè bù mèi
十二月二十七日立春夜不寐

dōng yè xián zhǎng zhǐ wàng chūn, chūn xiāo yòu yǒng gèng hé yán.
冬夜嫌长只望春，春宵又永更何言。
jié shāo qiáng hé zhōng wú shuì, jiǎo dǐ xiāng mó yě bù wēn.
睫梢强合终无睡，脚底相摩也不温。
jìng xī sōng fēng tīng dào xiǎo, hū míng dēng huǒ kàn lái hūn.
竟夕松风听到晓，忽明灯火看来昏。
yōng chóu què qǐ méng tóu zuò, gù yǐng zhēn chéng yī bìng yuán.
拥紬却起蒙头坐，顾影真成一病猿。

展开