jìng yuǎn tíng wǎn wàng
净远亭晚望

xī lái jiāo hóng yě yā qīng, wéi rén fú méi wéi rén míng.
鸂鶆娇红野鸭青，为人浮没为人鸣。
hū kāi fēng qǐ réng bō qǐ, nǎi shì fēi shēng yǔ luò shēng.
忽开风起仍波起，乃是飞声与落声。

展开