gù guó yǒu huái chéng rèn zǐ hóng tí jǔ
故国有怀呈任子宏提举

shí nián bù zuò huán jiā mèng, huāng cǎo shēn shēn suǒ xíng fēi.
十年不作还家梦，荒草深深锁行扉。
wú zhǔ luò huā suí shuǐ qù, yǒu qíng pāng niǎo quàn rén guī.
无主落花随水去，有情滂鸟劝人归。
rú guān liáo luò fēng liú jiǎn, kè lù qī liáng gù jiù xī.
儒冠寥落风流减，客路凄凉故旧稀。
hé rì xié qín fù guī qù, tà yún zì cǎi gù shān wēi.
何日携琴赋归去，踏云自采故山薇。

展开