zhòng bǐng zài yòng qián yùn wèi méi jiě cháo fù hé zhī
仲秉再用前韵为梅解嘲复和之

dōng jūn qǐ shì jié xīn zhī, shuí gòng qún fāng jiào jí chí.
东君岂是结新知，谁共群芳较疾迟。
bù dàn yī huā gāo yī shì, gèng kàn jiā shí mǎn qīng zhī.
不但一花高一世，更看嘉实满青枝。

展开