hé mèng jiào zhī zhū gōng yóu hǔ qiū yī shǒu
和孟峤之诸公游虎邱一首

píng gāo xiū xī jǔ shāng pín, liáo jié huá yán shù miàn qīn.
凭高休惜举觞频，聊结华严数面亲。
qióng zhàng zhǐ kān fú juàn kè, pú tuán réng dé qì xián shēn.
筇杖止堪扶倦客，蒲团仍得憩閒身。
xuě shuāng qīn bìn pǒ jìn lǎo, méi liǔ yíng rén jù yù chūn.
雪霜侵鬓叵禁老，梅柳迎人俱欲春。
hòu rì chóng lái yīng gèng hǎo, nán shān pái lì huà yán xīn.
后日重来应更好，南山排立画檐新。

展开