xīn qíng méi huā kě ài yù zhāo míng yuǎn shǎo jì dòng láo wèi shú
新晴梅花可爱欲招明远少稷冻醪未熟

chī ér liǎo shì bù néng xián, yóu xǐ sāo rén gòng wǎng huán.
痴儿了事不能閒，犹喜骚人共往还。
suì wǎn zhēn chéng fèi shū zhǐ, xuě qíng nà de fù jiāng shān.
岁晚真成废书只，雪晴那得负江山。
duō qíng chūn yǔ méi huā hòu, yī zuì tiān yú wǒ bèi qiān.
多情春与梅花厚，一醉天于我辈悭。
shèng zuò xīn shī cuī jiǔ shú, qǔ chí bīng duàn shuǐ chán chán.
賸作新诗催酒熟，曲池冰断水潺潺。

展开