wǎn yǐn dōng hú tíng yòng shuò fū yùn
晚饮东湖亭用硕夫韵

qiū hòu gāo hé yǔ qì píng, zàn huí yǎn bái wèi jūn biǎo.
秋后高荷与砌平，暂回眼白为君表。
ó shī tài shòu zhēn chéng pǐ, duì jiǔ qīng kuáng bù ài xǐng.
哦诗太瘦真成癖，对酒清狂不碍醒。
jiàn bǐ zòng héng nà kě jì, zuì gē bēi zhuàng yì kān tīng.
健笔纵横那可继，醉歌悲壮亦堪听。
rú hé jiè dé nán pēng shǒu, gèng dǎo xiāng chéng wèi jiàn xīng.
如何借得南烹手，更捣香枨为荐腥。

展开