zhòng zōng guò yún zhuāng zuò shī jiàn zhāo qiě yǒu jiè ān zhī yì cì qí yùn
仲宗过筠庄作诗见招且有借庵之意次其韵

héng shān liú wǒ zhèng qīng yǎn, bú shì guī xīn jiǔ gèng wēi.
横山留我正青眼，不是归心久更微。
bìng hòu tuán pú suí dì yǐn, wàng zhōng luò mù gù yuán xī.
病后团蒲随地隐，望中落木故园稀。
yī qū yǐ biàn yún wéi gài, sì bì dàn cóng shān zuò wéi.
一区已辨云为盖，四壁但从山作围。
bù yàn shì zhōng wú yī wù, jìng lái xiāng jiù lǎo chán fēi.
不厌是中无一物，径来相就老禅扉。

展开